Pagina's

dinsdag 15 november 2011

oktober 2011

26 september t/m 2 oktober 2011


Dinsdag is de crematie van Cor z’n oma in Zaandam. Het is een mooie dienst, veel bekenden gezien die ook fijn en belangstellend reageren op mij. Krijg veel complimenten op mijn nieuwe kapsel.
Donderdag moet ik in het wijkcentrum Julianadorp bloed laten prikken om mijn waarden de laten bepalen. ’s Middags word ik gebeld door een verpleegkundige van Oncologie, de bloedwaarden zijn in orde en ik mag de volgende dag de 2e kuur krijgen.
Vrijdag om 11.15 uur meld ik me weer in het Gemini, opnieuw vraagt Marije hoe de afgelopen 3 weken gegaan zijn. Helaas lukt het aanbrengen van het infuus weer niet in 1 keer (de volgende keer maar aangeven dat die bewuste ader echt niet meer wil). De 2e poging, met een dunner naaldje, lukt wel!
Dit keer gekozen voor een raket (ijsje)..altijd lekker! Ook krijgen we nog een tomatensoepje en een broodje, het is natuurlijk lunchtijd.
Een van de verpleegkundige merkt op dat ik na een uurtje of wat toch wat bleker word, tja ik mis wel mijn middagslaapje. Rond half 3 is het weer klaar. Ik zit op de helft van de AC kuur..nog 2 te gaan!
Het weekend rustig aan gedaan, de eerste dagen ben ik een “gezonde” blos op mijn wangen. De veroorzaker is een van de zakjes chemo, die rood van kleur is. Het duurt 6 dagen voordat de afvalstoffen uit mijn lichaam zijn. Ik hoef niet echt veel maatregelen te nemen in deze dagen, alleen mijn was apart houden, dubbel doorspoelen als ik naar het toilet ga en wat vaker dan 1 keer per dag douchen.
Vanaf de diagnose borstkanker ben ik me meer gaan verdiepen in wat voeding kan bijdragen. Van René (de man van Angela) heb ik het boek “antikanker” gekregen en mijn oom en tante het “Houtsmuller dieet”. In beide boeken is goed te lezen wat voeding met je doet en wat je beter wel en niet kunt eten en drinken. Het is voor mij ook een manier om zelf deels invloed te hebben op mijn genezing. Ook is duidelijk geworden dat beweging een positieve uitwerking heeft dus elke dag ga ik een stuk wandelen, vaak samen met Angela. Tegen de tijd dat ik klaar ben met de behandelingen ken ik elk straatje in Julianadorp!

3 t/m 9 oktober 2011
Rustige week. Ik merk wel dat mijn gedachten af en toe een negatieve loop met me nemen, ben erg moe en mis mijn “oude” leventje. Het elke dag naar mijn werk gaan…toen was er nog niets aan de hand…
Erg last van haarpijn, de haartjes groeien nog wel een beetje en dat doet zeer. Ook last van mijn schouders, dus contact gezocht met de fysiotherapeut. Afspraak staat voor donderdag.
Met regelmaat valt er nog een kaart op de deurmat, zo lief. Ze kleuren m’n dag. Ik denk dat ik inmiddels bijna 80 kaarten heb gekregen.
Maandag en woensdag komt Angela uit haar werk naar me toe, blijft eten en slapen. Dat is heel fijn, even mijn verhaal kwijt kunnen (met een lach en een traan)..samen wandelen..
Dinsdag is mijn moeder weer bij me en 's middags komt mijn collega Sabina langs. We hebben elkaar lang niet gezien ook vanwege het zwangerschapsverlof van Sabina. Het is fijn dat ze er is en toch ook moeilijk. De laatste keer dat ik haar zag was er nog "niets" aan de hand met mij... 
Donderdag dus de 1e afspraak bij de fysio. Hij bekijkt hoe de bewegelijkheid is van mijn linkerarm. Door de 2 operaties en het verwijderen van de lymfeklieren hebben de spieren in mijn arm en schouder een aardige "opsodemieter" gekregen. Door massage en oefeningen voelt alles na een half uur fysio al een stuk soepeler. Ik krijg een vervolgafspraak voor dinsdag en donderdag. 
Donderdagavond komt Cor weer thuis uit Vlissingen. Een druk weekend in het vooruitzicht met 2 verjaardagen. Het weekend verloopt goed, mijn sombere gedachten worden minder.

10 t/m 16 oktober 2011
Dinsdag opnieuw naar de fysio en 's middags samen met mijn moeder naar Hunkemöller geweest om een prothese te passen. De medewerkster van Hunkemöller gaat 2 verschillende modellen voor me bestellen, dus nog 2 weken wachten. Wel neem ik alvast een speciale bh mee, aan de linkerkant zit een zakje waar de prothese inpast. Hier kan ik dan mijn tijdelijke prothese, die ik in het ziekenhuis heb gekregen, instoppen. 
De kosten voor de prothese wordt door Hunkemöller rechtstreeks geregeld met Univé. De bh's moeten wel meteen betaald worden en kunnen eventueel achteraf gedeclareerd worden. Deze speciale bh's zijn duur (gemiddeld 50 euro) en bij navraag blijkt dat Univé Zorgzaam totaal geen vergoeding geeft hiervoor. Dit maakt mij boos en verdrietig, ik heb de één na hoogste aanvullende verzekering en volgend jaar gaan we nog meer eigen bijdrage betalen. Het is niet eerlijk!!
Het weer wordt beter, woensdag gaat de zon heerlijk schijnen en ook voor de aankomende dagen zit het er goed uit.
Donderdag opnieuw naar de fysio.
Vrijdagochtend staat onverwacht Andrea (een kennisje van mij) voor de deur. Samen gaan we heerlijk koffie drinken bij Lands End. We hebben elkaar lang niet gesproken.


's Middags komt Angela mij ophalen, we gaan naar Heerhugowaard. In de Waardse Tempel is de Duizend Borsten Beurs. Deze beurs wordt georganiseerd door de Borstkankervereniging. Ik heb lang getwijfeld om hier heen te gaan, heb nog wel wat moeite met "lotgenotenbijeenkomsten". En ondanks dat het soms confronterend was, was het ook bijzonder. Bij de ingang kreeg ik van een langslopende verpleegkundige, die wij niet kende, 2 vrijkaartjes in m'n hand gedrukt. Voordat we haar konden bedanken was ze al verdwenen, toch weer bijzonder! Mijn hele behandelteam bleek aanwezig te zijn, chirurg, oncoloog en de verpleegkundigen. Dus even bijpraten en vragen kunnen stellen.
Ongeveer 2 uurtjes rondgelopen en daarna lekker gegeten in Schagen. Absoluut waardevol om dit te beleven met Angela.
Het weekend verloopt rustig, het is prachtig weer. Zaterdag komen mijn schoonouders langs en zondag zijn Cor en ik nog een stuk wezen fietsen, was heerlijk!

17 t/m 23 oktober 2011
Maandag vertrekt Cor voor de laatste keer naar Vlissingen, dit keer met een bus vanaf de Nieuwe Haven zodat ze deze week richting Den Helder kunnen varen met de "Zeeland".
Het is toch weer een spannende week, denk weer veel aan m'n volgende chemokuur die voor vrijdag gepland staat.
Ik voel met niet echt lekker, het is weer die tijd van de maand :-( en door de chemo is dit heftiger dan voorheen!  
Voorzichtig voor de eerste keer geprobeerd te schilderen...het is een klein schilderijtje geworden. Het is toch leuk om te doen en even je gedachten te verzetten...ga dit zeker meer doen.
Dinsdag heb ik opnieuw een afspraak bij de fysio, dat is wel fijn want de pijn in mijn arm is vanaf zondag erger. Misschien komt dit wel doordat ik de voortuin heb aangeveegd...
Door de oefeningen en de massages gaat het gelukkig weer een stuk beter als ik wegga bij de fysio. Rond koffietijd komt mijn moeder en 's middags komt mijn collega Anja op bezoek. 's Avonds heeft Lisanne een kleur oefenavond bij kapsalon Reus waar ze werkt. 
Een drukke maar ook gezellige dag!
Woensdag heb ik een rustige dag, erg veel last van brandende ogen en heel moe. Toch iets te veel geweest allemaal gisteren??
Donderdag om 08.30 uur bij de fysio en daarna meteen door om bloed te laten prikken.
's Middags word ik gebeld door een verpleegkundige van Oncologie...de waarden van mijn witte bloedlichaampjes zijn te laag (2,5 en het moet minimaal 3 zijn). Dus vrijdag geen kuur..ik ben compleet van slag. Ondanks dat ik niet sta te springen om weer een kuur stel je je toch in op de "afgesproken" data van de kuren en zo blijkt maar weer dat sommige dingen in het leven niet maakbaar zijn. De verpleegkundige begrijpt mijn teleurstelling en geeft aan dat dit wel vaker gebeurt bij deze AC kuur, ik hier niets aan kan doen en een week uitstel voor mijn herstel geen probleem is.
Angela komt 's avonds naar mij toe en na even uitgehuild te hebben gaan we lekker eten.
De volgende dag word het me heel duidelijk dat ik inderdaad "iets" onder m'n leden heb, ik word snotverkouden wakker! 
Vrijdag komt Cor weer thuis, paar uur later dan verwacht ligt het 2e OPV in de haven van Den Helder.
Het hele weekend een beetje brak van m'n verkoudheid, geeft wel aan dat ik de kuur echt niet aangekund zou hebben. Het was wel heerlijk zonnig weer en daar geniet ik van. 
Zondag nog even een stuk gefietst, even naar Angela en René. Hun kat is waarschijnlijk aangereden zaterdagavond en ligt als een zielig hoopje op een stoel binnen. Echt heel naar!

24 t/m 30 oktober 2011
Maandag door 2 collega's gebeld, wat mijn voornemen om deze week eens koffie te gaan drinken op het werk versterkte. Gelukkig gaat het beter met mijn verkoudheid en durf ik de stap naar buiten weer aan. Dinsdag ga ik eerst om 09.00 uur naar de fysiotherapeut en daarna rij ik door naar het Marinebedrijf, blij "verrast" dat daar niets verandert is en dat na 3 maanden mijn toegangspas nog werkt bij de tourniquet. Het ontvangst is fijn en gelukkig is mijn denkbeeldige drempel helemaal niet zo hoog. Ondanks dat ik blij ben voor Anja en Tineke dat ze ondersteuning krijgen van Bianca is het raar om mijn bureau bezet te zien. Ik hoop weer snel terug te zijn!
Woensdag heb ik een eerste gesprek met Johan Teekamp, medisch maatschappelijk werker van het Gemini. De laatste weken merk ik dat, met vlagen, de sombere gedachten de overhand nemen. Het gesprek verloopt prettig en samen met Johan ga ik op zoek naar een manier om hiermee om te gaan.
Donderdag is toch weer een spannende dag, bloed afnemen! 's Middags komt het verlossende woord van verpleegkundige Marije, mijn bloedwaarden zijn gestegen van 2,5 naar 4,6 dus de 3e AC kuur kan vrijdag doorgaan.
Vrijdagochtend de medicijnen ingenomen tegen de misselijkheid en op mijn hand Emla zalf gesmeerd, dit is een verdovingszalf waarmee ik hoop dat het aanprikken van het infuus iets makkelijker verloopt. Om 12.00 uur zijn Cor en ik op de afdeling Oncologie. Helaas iets te weinig Emla zalf gebruikt maar gelukkig lukt het prikken wel in 1 keer.
Na het gebruikelijk vraagrondje, over hoe het de afgelopen weken gegaan is, loopt de chemo voor de 3e keer door het infuus.
's Avonds duf onderuit op de bank gekeken naar The Voice of Holland, Angela kwam nog langs! De rest van het weekend rustig aan gedaan. Zaterdag kwamen mijn schoonouders op bezoek. Deze keer valt de kuur zwaar...lichamelijk en geestelijk...nog 1 AC kuur te gaan, dat dan weer wel!



Geen opmerkingen:

Een reactie posten