Vrijdag 15 juli 2011
Laatste werkdag voor 4 weken vakantie. In deze weken zou de verbouwing van de benedenverdieping worden afgerond en tussendoor nog even lekker een weekje eruit. Helaas liep alles heel anders.
Zaterdag 16 juli 2011
Zaterdagochtend onder de douche voelt Maureen tot haar grote schrik een bultje in haar linkerborst. Niet direct paniekgevoel, het kon tenslotte ook een vetbultje of iets dergelijks zijn. Voor de zekerheid toch maar even afspraak maken bij de huisarts.
Maandag 18 juli 2011
Afspraak bij de huisarts gemaakt voor dezelfde dag. Zeer gespannen.
De huisarts begreep haar zorgen, had niet de indruk dat het ernstig was, voelde wel wat. Volgens het protocol doorverwezen naar het Gemini voor mammografie, echo en evt. een punctie.
Licht gerustgesteld en toch wel heel angstig voor wat er allemaal komen gaat een afspraak gekregen voor vrijdagochtend. Omdat er geen reden tot paniek was gaat vriendin Carla (thanks maatje!!) mee naar de afspraken. .
Vrijdag 22 juli 2011
Samen met Carla naar het ziekenhuis, vreselijk nerveus en bang voor wat er komen gaat. In het ziekenhuis voorgesprek met nurse practitioner Marije. Bult gevoeld, zat er inderdaad nog.. was wel even zoeken. Lymfeklieren voelde niet verontrustend. Verwezen naar de röntgenafdeling voor een mammografie. Met grote verbijstering hoorde ze dat deze stuk was, vervolgens kon er geen echo gemaakt worden…nee, volgens het protocol eerst een mammografie en dan een echo. Met het vriendelijk verzoek een nieuwe afspraak te maken. Enorm teleurgesteld, boos en verdrietig naar huis, met een nieuwe afspraak voor 26 juli.
Dinsdag 26 juli 2011
Samen met Cor naar het ziekenhuis voor de mammografie, de echo en aansluitend de punctie. De mammografie was vervelend maar goed te doen. De echo gelukkig volstrekt pijnloos. Omdat niet goed te zien was wat er nou precies zat, werd er besloten om een punctie te doen. De plek werd plaatselijk verdoofd maar was toch heel naar. Nu afwachten op de uitslag op vrijdag 29 juli.
De dagen tussen 26 juli en 29 juli waren zwaar. Heel moeilijk te bevatten wat er allemaal gebeurd. Bang voor de uitslag en toch blijven hopen op goed nieuws. De onderzoeken hebben de borst behoorlijk gekneusd, dit maakte Maureen constant bewust van de nachtmerrie waarin ze is beland.
Vrijdag 29 juli 2011
Vandaag de afspraak bij dr de Jong, oncologisch chirurg en Marije de nurse practitioner. De uitslag werd omschreven als een goed, slecht nieuws gesprek. Het goede nieuws is dat er niet gesproken wordt over borstkanker maar over DCIS. Ductaal carcinoma in situ (DCIS) is een kanker in een zeer vroeg stadium die ontstaat in een melkgang. Het is niet-invasief, wat dus betekent dat het nog niet buiten de grenzen van de melkgang waarin het is ontstaan is gegroeid. Het kan zich dus ook niet hebben verspreid naar de lymfknopen in de oksel of naar andere delen van het lichaam. DCIS is zeer goed te genezen.
Het slechte nieuws is dat er toch geopereerd moet worden, het wordt een borstbesparende operatie, de tumor wordt ruim verwijderd en de poortwachtersklier wordt voor de zekerheid verwijderd. Ook moet ze een paar weken na het herstel van de operatie met een preventieve bestralingskuur van 6 weken starten. 5 dagen in de week heen en weer naar Alkmaar, maar ach.. het kan zoveel anders, toch??
De operatie staat gepland voor woensdag 10 augustus. Dinsdag 9 augustus afspraak in het MCA (Medisch Centrum Alkmaar) voor het inspuiten van radioactief materiaal. Dit is nodig voor het opsporen van de precieze locatie van de tumor en poortwachtersklier.
Maar eerst nog even naar de anesthesie voor de voorbereidende gesprekken en onderzoeken voor de operatie.
In overleg met de oncoloog besloten om toch maandag 1 augustus 2011 op vakantie te gaan naar Drenthe. De opluchting is groot en het is fijn om de week voor de operatie nog even te ontspannen. Toch blijven Cor en Maureen in hun achterhoofd houden dat eerst de operatie en uitslagen achter de rug moeten zijn voordat er een feestje gevierd gaat worden.
Na een weekje kamperen, meestal fijn maar soms ook erg emotioneel, er is zoveel gebeurt de afgelopen weken. Wij blijven positief. Hoe dichter bij de operatie, hoe meer gespannen Maureen wordt. Nog nooit onder narcose geweest en dat is toch wel een erg angstig idee.
Dinsdag 9 augustus 2011
Zeer gespannen naar MCA voor het inspuiten van het radioactieve materiaal. Nu nog 2 liter water drinken en 2 uur later weer terug voor de foto. In de avond, verrassing, vriendin Astrid is onverwachts en vroeger naar huis gekomen om Maureen en Cor bij te staan. Astrid is verpleegkundige in het Gemini, wist van Maureen haar angst voor de operatie. Hoe fijn is het om vrienden te hebben in deze moeilijke tijd!
Woensdag 10 augustus 2011
Maureen moet zich om 8 uur in het ziekenhuis melden. Half acht staat Astrid voor de deur om samen met Cor en Maureen naar het ziekenhuis te gaan. Om 9 uur richting operatiekamer. Rustig onder narcose gegaan, mede namens de geweldige zorgen van Astrid. Rond half elf weer in de uitslaapkamer. Rond elf uur, vreselijk beroerd op zaal. Enorm misselijk, veel slapend de dag door gekomen. Donderdagochtend genoeg opgeknapt om naar huis te gaan. Gelukkig, dit is achter de rug. Nu afwachten op de uitslagen van de verwijderde tumor en de poortwachtersklieren (twee stuks). De oncoloog noemde de operatie geslaagd, het zag er goed uit, vooralsnog is alles weg! Yes!
10 tot 18 augustus 2011
De hele week staat in teken van het opknappen van de operatie, wond ziet er goed uit. Maureen wordt lekker verwend en verzorgt door Cor en de kinderen. Trots op ze!! De hele week stromen de kaarten, bloemen, sms-jes, telefoontjes en mailtjes binnen. Ongelooflijk wat fantastisch dat iedereen zo aan haar denkt. Maureen is hier vreselijk ondersteboven van. Geeft haar heel veel kracht!
Vrijdag 18 augustus 2011
Afspraak bij dr de Jong, het spreekuur loopt behoorlijk uit. Eindelijk de uitslag. De uitslag is slecht! De wereld zakt onder hun voeten weg. Met ongeloof, verbijstering en alle mogelijke gevoelens horen ze de dokter aan.
Er zijn uitzaaiingen gevonden in de lymfeklieren, de snijranden van de wond waren niet schoon. Dit is zo niet goed!! Per direct afspraak gemaakt voor 2de operatie. Complete amputatie van de borst en verwijdering van het okseltoilet. Maar voordat dit gaat gebeuren moet er uitgesloten worden of er nog meer uitzaaiingen aanwezig zijn. Maandag wordt er een afspraak geplant in het MCA voor een botscan en dinsdag afspraken voor longfoto’s en leverecho in het Gemini. Gelukkig geen nare onderzoeken (lichamelijk).
18 tot 24 augustus 2011
Vreselijk week, wachten.. wachten.. wachten.. ongelooflijk wat dit met iedereen doen. Angst, verdriet en bovenal ongeloof. Hopen dat de dr zich vergist heeft. Denken dat dit een hele nare droom is. Helaas het is een waarheid. Een enorme nachtmerrie die maar doorgaat.
Woensdag 24 augustus 2011
Uitslag in het Gemini. Geen uitzaaiingen!! Eindelijk weer een beetje goed nieuws. Vrijdag 26 augustus operatie, hopen dat die beter verloopt dan de vorige keer.
Vrijdag 26 augustus 2011
Operatie staat gepland om 11 uur. Deze duurt ruim een uur. Maureen komt goed uit de operatie. Vooraf een extra toevoeging in het infuus tegen de misselijkheid. Minder last van misselijkheid, maar wel erg moe, wat watterig in haar hoofd. Vrijdagavond toch een stuk minder, slechte nacht gehad. Toch weer beetje misselijk en niet lekker. Tijdens de operatie heeft ze flink wat bloed verloren Zaterdag naar haar bloedwaardes gekeken deze waren nog niet goed, ijzertekort. Nog niet naar huis. Zondag wordt gekeken of er evt. een bloedtransfusie nodig is. Gelukkig is het met staaltabletten goed op te lossen. Duidelijk is ze vooruitgegaan, weer wat kleur op haar gezicht en spraakzaam. Maandagochtend wordt bekeken of haar drain verwijderd kan worden en of ze naar huis kan.
Maandag begin van de middag lekker naar huis. Bijkomen van een zware operatie en wachten op de uitslag die gepland staat op vrijdag 2 september om 15.30 uur.
Maandagavond is ze erg goed te spreken en is zeer zeker niet van plan om zich te laten verslaan hierdoor. Ontzettend dapper en strijdlustig. Diepe bewondering voor haar instelling. Wat ben ik trots op je!!
Vrijdag 2 september 2011
Vandaag uitslag van dr N. Bode, collega van dr J. de Jong in het Gemini. Uitslagen waren goed. Er zaten uitlopers in haar borst en van de 10 lymfeklieren (incl. poortwachtersklieren) waren er 4 besmet. De klieren daarna waren absoluut schoon. De snijwonden van de verwijderde borst waren nu gelukkig wel schoon. Dit is goed nieuws. Woensdag 7 september weer afspraak om de afdeling oncologie voor het behandelplan. Voor alsnog staat in ieder geval chemotherapie en bestralingen op het programma.
Maar de prognose is gewoon goed! Op dit moment is ze kankervrij en moet het vervolg behandelplan ervoor gaan zorgen dat dit zo blijft. Het is een enorme opluchting.
Woensdag 7 september 2011
Afspraak met Ellen Beer, nurse practitioner Oncologie voor het bespreken van het behandelplan. Ook maak ik kennis met dr Tromp, mijn oncoloog.
Er is besloten dat ik een AC-kuur krijgt, 1 keer in de 3 weken en dat 4 keer. Daarna 12 weken iedere week Paclitaxel en tijdens deze kuur, na 3 weken beginnen met Herceptin. Herceptin wordt om de 3 weken toegediend gedurende een jaar. Na de 2 chemokuren wordt het bestralingsschema besproken. Nog niet bekend hoeveel.
De tumor was van een snelgroeiende soort, waardoor besloten wordt om zo snel mogelijk te gaan starten met de chemo. Vrijdag 9 september vindt de eerste plaats. Een van de bijwerkingen van de AC-kuur is de zekerheid dat ongeveer 2 weken na de eerste kuur het haar uit gaat vallen. Dit is een heel heftig idee.
Donderdag 8 september 2011
Op advies van Ellen Beer, nurse practitioner Oncologie, naar Schagen gereden. Angela gaat met me mee, zo fijn om dit te kunnen delen. Daar is een kapsalon van John Haarteam gevestigd, die gespecialiseerd is in haarwerken. Angela gaat met me mee, zo fijn om dit te kunnen delen. Nu kon John nog zien hoe mijn eigen haar eruit ziet. Daar pas ik een aantal haarstukken en krijg ik uitleg van John het hoe en waarom van de haaruitval. Mijn keuze is snel gemaakt en ondanks dat het waardeloos is dat je zeker weet dat je kaal gaat worden maakt het iets minder beladen omdat het haarwerk echt heel mooi is.
Lisanne heeft het er wel moeilijk mee dat ik mijn haar ga verliezen, 's avonds praat ik erover met haar en Robert. Vertel ze dat het niet komt door de tumor maar dat dit komt door de chemokuur en de haarvaatjes zich op deze manier beschermen tegen dit zware medicijn.
Vrijdag 9 september 2011
Slecht geslapen…1e dag van mijn AC kuur, om 13.15 uur moet ik langs bij het lab om bloed te laten prikken en om 13.30 uur word ik verwacht op 2 Oost, afdeling Oncologie.
Eerst is er een intakegesprek met verpleegkundige Marije, zij geeft uitleg over de kuur en de medicijnen die ik al vooraf opgehaald heb bij de apotheek. Daarna gaan we naar de zaal waar 6 luie stoelen staan, op één daarvan mag ik plaatsnemen en krijg ik een infuus. Helaas heeft zich al wat littekenweefsel gevormd in een van mijn aders op m’n hand, na de 2 operaties. En lukt het aanbrengen van het infuus pas in de 3e keer.
Ik krijg drie zakjes vloeistof, 1 tegen misselijkheid en 2 zakjes chemo. Tussendoor wordt elke keer gespoeld met zoutoplossing. Het 1e zakje bevat een rode vloeistof en deze duurt ongeveer 10 minuten, in deze tijd mag ik een waterijsje eten. Dit is om de slijmvliezen in mijn mond te beschermen. Ik mag zelfs kiezen tussen een perenijsje of een raket…geen straf. Ik laat alles geladen over me heen komen en rond half 5 word ik weer afgekoppeld en kunnen Cor en ik weer naar huis.
Zondag 11 september 2011
Samen met mijn moeder, Angela en Carla naar Carré, “zadelpijn en ander damesleed”. Voor het eerst naar een toneelstuk, in een geweldig theater. We hadden hele mooie plaatsen, een super middag!Ben wel erg duf. Omdat ik erg graag naar Carré wilde had ik van dr Tromp peppilletjes gekregen zodat ik niet te moe zou zijn. Nou..dat heb ik geweten, 2 nachten met open ogen naar het plafond liggen staren!
12 t/m 18 september 2011
Maandag word ik gebeld door Marije om te vragen hoe ik de eerste dagen ben doorgekomen, de begeleiding vanuit het Gemini is fijn.
Dinsdag gaat Cor weer voor het eerst naar Vlissingen, ook de kinderen gaan weer naar school. Robert naar In Holland Alkmaar en Lisanne naar ROC Den Helder. Het gewone leven gaat door…
Angela komt na haar werk naar mij toe en blijft zowel dinsdag als woensdag slapen, super zo’n vriendin!
Woensdag komt mijn moeder een dagje langs en dit doet ze vanaf nu elke week maar dan op dinsdag. Ook dat is fijn, ze helpt me o.a. met wassen en strijken en bovenal gezellig samenzijn. Ik merk 's morgens al tijdens het wassen van mijn haar dat er meer haren loslaten. Donderdag zijn het er nog meer, als ik mijn hand al door m'n haar ga heb ik er een hoop in m'n hand. Ik besluit kapper John te bellen en zijn advies te vragen, hij vraagt mij rond half 11 langs te komen. Samen met Angela vertrek ik rond 10 uur richting Schagen. John ziet dat mijn haar er dof uitziet en denkt ook dat het binnen nu en 2 dagen toch echt wel in plukken zal uitvallen. Dan is dit voor mij het moment om het er af te laten laten. Angela is heel stoer en wil dit voor mij doen, de tondeuse vliegt door mijn haar...het kost weinig moeite, wat al aangeeft hoe de conditie van het haar is.
Het is wel slikken en met een traan én een lach bekijken ik mijn nieuwe "look". Volgens Angela ben ik net G.I. Jane! Daarna krijg ik mijn nieuwe haar, ben nog steeds tevreden met de keuze die ik gemaakt heb. John geeft wat tips en advies. Ook pas ik nog een aantal doekjes en sjaals.Anderhalf uur later lopen we weer naar buiten, het is donderdag dus markt in Schagen. Dit is meteen een goede vuurdoop, samen over de markt gelopen en lekker geluncht.
Angela heeft haar schaatsmutsje meegenomen voor mij om 's nachts te dragen want dat is koud hoor! Thuis draag ik overdag een sjaal en als ik naar buiten ga draag ik m'n haarwerk. M'n hoofdhuid is wel gevoelig dus een hele dag het haarwerk op is niet fijn.
De kinderen zijn toch blij verrast en vinden m'n nieuwe coupe mooi. Ook Cor, die 's avonds weer thuis komt uit Vlissingen vindt het heel mooi.
19 t/m 25 september 2011
Op maandag gaat Carla met mij mee naar het Gemini. Van de 10e tot de 15e dag na de kuur is het gehalte van de witte bloedlichaampjes laag, de zogenoemde “dipperiode”. Dan moet ik extra voorzichtig zijn en niet bij mensen in de buurt komen die b.v. griep hebben. Om het gehalte vast te stellen moet ik eenmalig na de 1e kuur bloed laten afnemen.
Ik neem m’n rust en ga elke middag even 1 tot 2 uur naar bed, ik slaap niet altijd maar het is wel fijn even in bed zodat mijn linkerarm ook tot rust komt. De wond geneest goed, maar ik heb wel last van mijn schouder en ondanks de oefeningen die ik elke dag doe heb ik nog niet veel kracht in mijn arm.
Donderdag krijgen we het nieuws dat de oma van Cor overleden is, ze is 92 geworden! Prachtige leeftijd, gelukkig rustig ingeslapen.
Het laatste jaar was ze toch regelmatig in de war, hoogstwaarschijnlijk ook door de verhuizing naar het verzorgingshuis.
Zaterdag is het mooi weer en gaan we op de fiets naar Angela en René, heerlijk die beweging en zo blij met mijn E-bike. Eigenlijk aangeschaft voor de ontlasting van mijn knie en nu ik toch minder energie heb is het ritje naar Den Helder een makkie!!
26 september t/m 2 oktober 2011
Dinsdag is de crematie van Cor z’n oma in Zaandam. Het is een mooie dienst, veel bekenden gezien die ook fijn en belangstellend reageren op mij. Krijg veel complimenten op mijn nieuwe kapsel.
Donderdag moet ik in het wijkcentrum Julianadorp bloed laten prikken om mijn waarden de laten bepalen. ’s Middags word ik gebeld door een verpleegkundige van Oncologie, de bloedwaarden zijn in orde en ik mag de volgende dag de 2e kuur krijgen.
Vrijdag om 11.15 uur meld ik me weer in het Gemini, opnieuw vraagt Marije hoe de afgelopen 3 weken gegaan zijn. Helaas lukt het aanbrengen van het infuus weer niet in 1 keer (de volgende keer maar aangeven dat die bewuste ader echt niet meer wil). De 2e poging, met een dunner naaldje, lukt wel!
Dit keer gekozen voor een raket (ijsje)..altijd lekker! Ook krijgen we nog een tomatensoepje en een broodje, het is natuurlijk lunchtijd.
Een van de verpleegkundige merkt op dat ik na een uurtje of wat toch wat bleker word, tja ik mis wel mijn middagslaapje. Rond half 3 is het weer klaar. Ik zit op de helft van de AC kuur..nog 2 te gaan!
Het weekend rustig aan gedaan, de eerste dagen ben ik een “gezonde” blos op mijn wangen. De veroorzaker is een van de zakjes chemo, die rood van kleur is. Het duurt 6 dagen voordat de afvalstoffen uit mijn lichaam zijn. Ik hoef niet echt veel maatregelen te nemen in deze dagen, alleen mijn was apart houden, dubbel doorspoelen als ik naar het toilet ga en wat vaker dan 1 keer per dag douchen.
Vanaf de diagnose borstkanker ben ik me meer gaan verdiepen in wat voeding kan bijdragen. Van René (de man van Angela) heb ik het boek “antikanker” gekregen en mijn oom en tante het “Houtsmuller dieet”. In beide boeken is goed te lezen wat voeding met je doet en wat je beter wel en niet kunt eten en drinken. Het is voor mij ook een manier om zelf deels invloed te hebben op mijn genezing. Ook is duidelijk geworden dat beweging een positieve uitwerking heeft dus elke dag ga ik een stuk wandelen, vaak samen met Angela. Tegen de tijd dat ik klaar ben met de behandelingen ken ik elk straatje in Julianadorp!
3 t/m 9 oktober 2011
Rustige week. Ik merk wel dat mijn gedachten af en toe een negatieve loop met me nemen, ben erg moe en mis mijn “oude” leventje. Het elke dag naar mijn werk gaan…toen was er nog niets aan de hand…
Erg last van haarpijn, de haartjes groeien nog wel een beetje en dat doet zeer. Ook last van mijn schouders, dus contact gezocht met de fysiotherapeut. Afspraak staat voor donderdag.
Met regelmaat valt er nog een kaart op de deurmat, zo lief. Ze kleuren m’n dag. Ik denk dat ik inmiddels bijna 80 kaarten heb gekregen.
Maandag en woensdag komt Angela uit haar werk naar me toe, blijft eten en slapen. Dat is heel fijn, even mijn verhaal kwijt kunnen (met een lach en een traan)..samen wandelen..
Dinsdag is mijn moeder weer bij me en 's middags komt mijn collega Sabina langs. We hebben elkaar lang niet gezien ook vanwege het zwangerschapsverlof van Sabina. Het is fijn dat ze er is en toch ook moeilijk. De laatste keer dat ik haar zag was er nog "niets" aan de hand met mij...
Donderdag dus de 1e afspraak bij de fysio. Hij bekijkt hoe de bewegelijkheid is van mijn linkerarm. Door de 2 operaties en het verwijderen van de lymfeklieren hebben de spieren in mijn arm en schouder een aardige "opsodemieter" gekregen. Door massage en oefeningen voelt alles na een half uur fysio al een stuk soepeler. Ik krijg een vervolgafspraak voor dinsdag en donderdag.
Donderdagavond komt Cor weer thuis uit Vlissingen. Een druk weekend in het vooruitzicht met 2 verjaardagen. Het weekend verloopt goed, mijn sombere gedachten worden minder.
10 t/m 16 oktober 2011
Dinsdag opnieuw naar de fysio en 's middags samen met mijn moeder naar Hunkemöller geweest om een prothese te passen. De medewerkster van Hunkemöller gaat 2 verschillende modellen voor me bestellen, dus nog 2 weken wachten. Wel neem ik alvast een speciale bh mee, aan de linkerkant zit een zakje waar de prothese inpast. Hier kan ik dan mijn tijdelijke prothese, die ik in het ziekenhuis heb gekregen, instoppen.
De kosten voor de prothese wordt door Hunkemöller rechtstreeks geregeld met Univé. De bh's moeten wel meteen betaald worden en kunnen eventueel achteraf gedeclareerd worden. Deze speciale bh's zijn duur (gemiddeld 50 euro) en bij navraag blijkt dat Univé Zorgzaam totaal geen vergoeding geeft hiervoor. Dit maakt mij boos en verdrietig, ik heb de één na hoogste aanvullende verzekering en volgend jaar gaan we nog meer eigen bijdrage betalen. Het is niet eerlijk!!
Het weer wordt beter, woensdag gaat de zon heerlijk schijnen en ook voor de aankomende dagen zit het er goed uit.
Donderdag opnieuw naar de fysio.
Vrijdagochtend staat onverwacht Andrea (een kennisje van mij) voor de deur. Samen gaan we heerlijk koffie drinken bij Lands End. We hebben elkaar lang niet gesproken.
's Middags komt Angela mij ophalen, we gaan naar Heerhugowaard. In de Waardse Tempel is de Duizend Borsten Beurs. Deze beurs wordt georganiseerd door de Borstkankervereniging. Ik heb lang getwijfeld om hier heen te gaan, heb nog wel wat moeite met "lotgenotenbijeenkomsten". En ondanks dat het soms confronterend was, was het ook bijzonder. Bij de ingang kreeg ik van een langslopende verpleegkundige, die wij niet kende, 2 vrijkaartjes in m'n hand gedrukt. Voordat we haar konden bedanken was ze al verdwenen, toch weer bijzonder! Mijn hele behandelteam bleek aanwezig te zijn, chirurg, oncoloog en de verpleegkundigen. Dus even bijpraten en vragen kunnen stellen.
Ongeveer 2 uurtjes rondgelopen en daarna lekker gegeten in Schagen. Absoluut waardevol om dit te beleven met Angela.
Het weekend verloopt rustig, het is prachtig weer. Zaterdag komen mijn schoonouders langs en zondag zijn Cor en ik nog een stuk wezen fietsen, was heerlijk!
17 t/m 23 oktober 2011
Maandag vertrekt Cor voor de laatste keer naar Vlissingen, dit keer met een bus vanaf de Nieuwe Haven zodat ze deze week richting Den Helder kunnen varen met de "Zeeland".
Het is toch weer een spannende week, denk weer veel aan m'n volgende chemokuur die voor vrijdag gepland staat.
Ik voel met niet echt lekker, het is weer die tijd van de maand :-( en door de chemo is dit heftiger dan voorheen!
Voorzichtig voor de eerste keer geprobeerd te schilderen...het is een klein schilderijtje geworden. Het is toch leuk om te doen en even je gedachten te verzetten...ga dit zeker meer doen.
Dinsdag heb ik opnieuw een afspraak bij de fysio, dat is wel fijn want de pijn in mijn arm is vanaf zondag erger. Misschien komt dit wel doordat ik de voortuin heb aangeveegd...
Door de oefeningen en de massages gaat het gelukkig weer een stuk beter als ik wegga bij de fysio. Rond koffietijd komt mijn moeder en 's middags komt mijn collega Anja op bezoek. 's Avonds heeft Lisanne een kleur oefenavond bij kapsalon Reus waar ze werkt.
Een drukke maar ook gezellige dag!
Woensdag heb ik een rustige dag, erg veel last van brandende ogen en heel moe. Toch iets te veel geweest allemaal gisteren??
Donderdag om 08.30 uur bij de fysio en daarna meteen door om bloed te laten prikken.
's Middags word ik gebeld door een verpleegkundige van Oncologie...de waarden van mijn witte bloedlichaampjes zijn te laag (2,5 en het moet minimaal 3 zijn). Dus vrijdag geen kuur..ik ben compleet van slag. Ondanks dat ik niet sta te springen om weer een kuur stel je je toch in op de "afgesproken" data van de kuren en zo blijkt maar weer dat sommige dingen in het leven niet maakbaar zijn. De verpleegkundige begrijpt mijn teleurstelling en geeft aan dat dit wel vaker gebeurt bij deze AC kuur, ik hier niets aan kan doen en een week uitstel voor mijn herstel geen probleem is.
Angela komt 's avonds naar mij toe en na even uitgehuild te hebben gaan we lekker eten.
De volgende dag word het me heel duidelijk dat ik inderdaad "iets" onder m'n leden heb, ik word snotverkouden wakker!
Vrijdag komt Cor weer thuis, paar uur later dan verwacht ligt het 2e OPV in de haven van Den Helder.
Het hele weekend een beetje brak van m'n verkoudheid, geeft wel aan dat ik de kuur echt niet aangekund zou hebben. Het was wel heerlijk zonnig weer en daar geniet ik van.
Zondag nog even een stuk gefietst, even naar Angela en René. Hun kat is waarschijnlijk aangereden zaterdagavond en ligt als een zielig hoopje op een stoel binnen. Echt heel naar!
24 t/m 30 oktober 2011
Maandag door 2 collega's gebeld, wat mijn voornemen om deze week eens koffie te gaan drinken op het werk versterkte. Gelukkig gaat het beter met mijn verkoudheid en durf ik de stap naar buiten weer aan. Dinsdag ga ik eerst om 09.00 uur naar de fysiotherapeut en daarna rij ik door naar het Marinebedrijf, blij "verrast" dat daar niets verandert is en dat na 3 maanden mijn toegangspas nog werkt bij de tourniquet. Het ontvangst is fijn en gelukkig is mijn denkbeeldige drempel helemaal niet zo hoog. Ondanks dat ik blij ben voor Anja en Tineke dat ze ondersteuning krijgen van Bianca is het raar om mijn bureau bezet te zien. Ik hoop weer snel terug te zijn!
Woensdag heb ik een eerste gesprek met Johan Teekamp, medisch maatschappelijk werker van het Gemini. De laatste weken merk ik dat, met vlagen, de sombere gedachten de overhand nemen. Het gesprek verloopt prettig en samen met Johan ga ik op zoek naar een manier om hiermee om te gaan.
Donderdag is toch weer een spannende dag, bloed afnemen! 's Middags komt het verlossende woord van verpleegkundige Marije, mijn bloedwaarden zijn gestegen van 2,5 naar 4,6 dus de 3e AC kuur kan vrijdag doorgaan.
Vrijdagochtend de medicijnen ingenomen tegen de misselijkheid en op mijn hand Emla zalf gesmeerd, dit is een verdovingszalf waarmee ik hoop dat het aanprikken van het infuus iets makkelijker verloopt. Om 12.00 uur zijn Cor en ik op de afdeling Oncologie. Helaas iets te weinig Emla zalf gebruikt maar gelukkig lukt het prikken wel in 1 keer.
Na het gebruikelijk vraagrondje, over hoe het de afgelopen weken gegaan is, loopt de chemo voor de 3e keer door het infuus.
's Avonds duf onderuit op de bank gekeken naar The Voice of Holland, Angela kwam nog langs! De rest van het weekend rustig aan gedaan. Zaterdag kwamen mijn schoonouders op bezoek. Deze keer valt de kuur zwaar...lichamelijk en geestelijk...nog 1 AC kuur te gaan, dat dan weer wel!
31 okt. t/m 6 november 2011
Maandag en woensdag komt Angela uit haar werk naar me toe, blijft eten en slapen. Dat is heel fijn, even mijn verhaal kwijt kunnen (met een lach en een traan)..samen wandelen..
Dinsdag is mijn moeder weer bij me en 's middags komt mijn collega Sabina langs. We hebben elkaar lang niet gezien ook vanwege het zwangerschapsverlof van Sabina. Het is fijn dat ze er is en toch ook moeilijk. De laatste keer dat ik haar zag was er nog "niets" aan de hand met mij...
Donderdag dus de 1e afspraak bij de fysio. Hij bekijkt hoe de bewegelijkheid is van mijn linkerarm. Door de 2 operaties en het verwijderen van de lymfeklieren hebben de spieren in mijn arm en schouder een aardige "opsodemieter" gekregen. Door massage en oefeningen voelt alles na een half uur fysio al een stuk soepeler. Ik krijg een vervolgafspraak voor dinsdag en donderdag.
Donderdagavond komt Cor weer thuis uit Vlissingen. Een druk weekend in het vooruitzicht met 2 verjaardagen. Het weekend verloopt goed, mijn sombere gedachten worden minder.
10 t/m 16 oktober 2011
Dinsdag opnieuw naar de fysio en 's middags samen met mijn moeder naar Hunkemöller geweest om een prothese te passen. De medewerkster van Hunkemöller gaat 2 verschillende modellen voor me bestellen, dus nog 2 weken wachten. Wel neem ik alvast een speciale bh mee, aan de linkerkant zit een zakje waar de prothese inpast. Hier kan ik dan mijn tijdelijke prothese, die ik in het ziekenhuis heb gekregen, instoppen.
De kosten voor de prothese wordt door Hunkemöller rechtstreeks geregeld met Univé. De bh's moeten wel meteen betaald worden en kunnen eventueel achteraf gedeclareerd worden. Deze speciale bh's zijn duur (gemiddeld 50 euro) en bij navraag blijkt dat Univé Zorgzaam totaal geen vergoeding geeft hiervoor. Dit maakt mij boos en verdrietig, ik heb de één na hoogste aanvullende verzekering en volgend jaar gaan we nog meer eigen bijdrage betalen. Het is niet eerlijk!!
Het weer wordt beter, woensdag gaat de zon heerlijk schijnen en ook voor de aankomende dagen zit het er goed uit.
Donderdag opnieuw naar de fysio.
Vrijdagochtend staat onverwacht Andrea (een kennisje van mij) voor de deur. Samen gaan we heerlijk koffie drinken bij Lands End. We hebben elkaar lang niet gesproken.
's Middags komt Angela mij ophalen, we gaan naar Heerhugowaard. In de Waardse Tempel is de Duizend Borsten Beurs. Deze beurs wordt georganiseerd door de Borstkankervereniging. Ik heb lang getwijfeld om hier heen te gaan, heb nog wel wat moeite met "lotgenotenbijeenkomsten". En ondanks dat het soms confronterend was, was het ook bijzonder. Bij de ingang kreeg ik van een langslopende verpleegkundige, die wij niet kende, 2 vrijkaartjes in m'n hand gedrukt. Voordat we haar konden bedanken was ze al verdwenen, toch weer bijzonder! Mijn hele behandelteam bleek aanwezig te zijn, chirurg, oncoloog en de verpleegkundigen. Dus even bijpraten en vragen kunnen stellen.
Ongeveer 2 uurtjes rondgelopen en daarna lekker gegeten in Schagen. Absoluut waardevol om dit te beleven met Angela.
Het weekend verloopt rustig, het is prachtig weer. Zaterdag komen mijn schoonouders langs en zondag zijn Cor en ik nog een stuk wezen fietsen, was heerlijk!
17 t/m 23 oktober 2011
Maandag vertrekt Cor voor de laatste keer naar Vlissingen, dit keer met een bus vanaf de Nieuwe Haven zodat ze deze week richting Den Helder kunnen varen met de "Zeeland".
Het is toch weer een spannende week, denk weer veel aan m'n volgende chemokuur die voor vrijdag gepland staat.
Ik voel met niet echt lekker, het is weer die tijd van de maand :-( en door de chemo is dit heftiger dan voorheen!
Voorzichtig voor de eerste keer geprobeerd te schilderen...het is een klein schilderijtje geworden. Het is toch leuk om te doen en even je gedachten te verzetten...ga dit zeker meer doen.
Dinsdag heb ik opnieuw een afspraak bij de fysio, dat is wel fijn want de pijn in mijn arm is vanaf zondag erger. Misschien komt dit wel doordat ik de voortuin heb aangeveegd...
Door de oefeningen en de massages gaat het gelukkig weer een stuk beter als ik wegga bij de fysio. Rond koffietijd komt mijn moeder en 's middags komt mijn collega Anja op bezoek. 's Avonds heeft Lisanne een kleur oefenavond bij kapsalon Reus waar ze werkt.
Een drukke maar ook gezellige dag!
Woensdag heb ik een rustige dag, erg veel last van brandende ogen en heel moe. Toch iets te veel geweest allemaal gisteren??
Donderdag om 08.30 uur bij de fysio en daarna meteen door om bloed te laten prikken.
's Middags word ik gebeld door een verpleegkundige van Oncologie...de waarden van mijn witte bloedlichaampjes zijn te laag (2,5 en het moet minimaal 3 zijn). Dus vrijdag geen kuur..ik ben compleet van slag. Ondanks dat ik niet sta te springen om weer een kuur stel je je toch in op de "afgesproken" data van de kuren en zo blijkt maar weer dat sommige dingen in het leven niet maakbaar zijn. De verpleegkundige begrijpt mijn teleurstelling en geeft aan dat dit wel vaker gebeurt bij deze AC kuur, ik hier niets aan kan doen en een week uitstel voor mijn herstel geen probleem is.
Angela komt 's avonds naar mij toe en na even uitgehuild te hebben gaan we lekker eten.
De volgende dag word het me heel duidelijk dat ik inderdaad "iets" onder m'n leden heb, ik word snotverkouden wakker!
Vrijdag komt Cor weer thuis, paar uur later dan verwacht ligt het 2e OPV in de haven van Den Helder.
Het hele weekend een beetje brak van m'n verkoudheid, geeft wel aan dat ik de kuur echt niet aangekund zou hebben. Het was wel heerlijk zonnig weer en daar geniet ik van.
Zondag nog even een stuk gefietst, even naar Angela en René. Hun kat is waarschijnlijk aangereden zaterdagavond en ligt als een zielig hoopje op een stoel binnen. Echt heel naar!
24 t/m 30 oktober 2011
Maandag door 2 collega's gebeld, wat mijn voornemen om deze week eens koffie te gaan drinken op het werk versterkte. Gelukkig gaat het beter met mijn verkoudheid en durf ik de stap naar buiten weer aan. Dinsdag ga ik eerst om 09.00 uur naar de fysiotherapeut en daarna rij ik door naar het Marinebedrijf, blij "verrast" dat daar niets verandert is en dat na 3 maanden mijn toegangspas nog werkt bij de tourniquet. Het ontvangst is fijn en gelukkig is mijn denkbeeldige drempel helemaal niet zo hoog. Ondanks dat ik blij ben voor Anja en Tineke dat ze ondersteuning krijgen van Bianca is het raar om mijn bureau bezet te zien. Ik hoop weer snel terug te zijn!
Woensdag heb ik een eerste gesprek met Johan Teekamp, medisch maatschappelijk werker van het Gemini. De laatste weken merk ik dat, met vlagen, de sombere gedachten de overhand nemen. Het gesprek verloopt prettig en samen met Johan ga ik op zoek naar een manier om hiermee om te gaan.
Donderdag is toch weer een spannende dag, bloed afnemen! 's Middags komt het verlossende woord van verpleegkundige Marije, mijn bloedwaarden zijn gestegen van 2,5 naar 4,6 dus de 3e AC kuur kan vrijdag doorgaan.
Vrijdagochtend de medicijnen ingenomen tegen de misselijkheid en op mijn hand Emla zalf gesmeerd, dit is een verdovingszalf waarmee ik hoop dat het aanprikken van het infuus iets makkelijker verloopt. Om 12.00 uur zijn Cor en ik op de afdeling Oncologie. Helaas iets te weinig Emla zalf gebruikt maar gelukkig lukt het prikken wel in 1 keer.
Na het gebruikelijk vraagrondje, over hoe het de afgelopen weken gegaan is, loopt de chemo voor de 3e keer door het infuus.
's Avonds duf onderuit op de bank gekeken naar The Voice of Holland, Angela kwam nog langs! De rest van het weekend rustig aan gedaan. Zaterdag kwamen mijn schoonouders op bezoek. Deze keer valt de kuur zwaar...lichamelijk en geestelijk...nog 1 AC kuur te gaan, dat dan weer wel!
31 okt. t/m 6 november 2011
Maandag een rustig dagje gehouden, gaat nog niet echt lekker.
Dinsdagochtend om 09.00 uur weer naar de fysiotherapeut, ondanks dat de eerste dagen na een kuur mijn spieren stijf aanvoelen gaat het gelukkig steeds beter met de kracht in mijn linkerarm en lukt het om deze steeds verder te strekken.
Mijn moeder is rond half 11 bij me, het is 1 november en heerlijk weer dus na een beetje gerommeld te hebben in huis besluiten we lekker naar buiten te gaan en te lunchen bij Kade 60. Was een gezellig dagje.
Het wordt vroeg donker en ik merk dat ik daar toch wel last van heb.."het vallen van de blaadjes" doet veel met me. Misschien ook wel omdat ik nu genoeg tijd heb om deze gedachten te laten gaan.
Woensdag heb ik weer een afspraak bij de maatschappelijk werker. Daarna ga ik naar de afdeling Oncologie voor een gesprek met Ellen Beer, nurse practitioner, om o.a. de 2e kuur te bespreken.
Het is een fijn gesprek, ze neemt de tijd en beantwoordt al mijn vragen.
Ondertussen ben ik druk op zoek naar een manier om ontspanning te vinden in de vorm van yoga of reiki, ook om de sombere gedachten een plekje te geven. Tips zijn welkom!
Donderdag even met Angela naar Schagen geweest, ik moest nog steeds terugkomen bij John's Haarteam om mijn haarwerk te laten zien. John is tevreden hoe het nog steeds zit, wel begint het aan de achterkant iets wijder te zitten en het haar een beetje te pluizen. Binnenkort een afspraak maken om dit te laten herstellen. Lekker even gewandeld door Schagen en een heerlijk broodje gegeten, ben blij dat dit alles me nog smaakt!
Vrijdag nog een afspraak bij de fysiotherapeut.
Zaterdag brengen Cor en ik Lisanne naar Haarlem, haar vriend heeft daar sinds een week een kamer en is druk aan het schilderen enz. Lisanne gaat hem helpen en blijft een nachtje slapen.
Cor en ik gaan nog even naar het centrum van Haarlem, leuke stad wel heel druk zo op zaterdagmiddag. Lekker gegeten bij "Parels" en daarna nog even rondje Ikea.
In de auto terug naar huis snel mijn haarwerk af, pfffff dat lucht op. Ik ben blij met het mooie haarwerk en wat zou ik geven om mijn eigen haar weer terug te hebben!! Heel langzaam begint het weer te groeien....hoop zo dat het met de volgende kuur blijft zitten en verder groeit!!
Veel gelopen en m'n middagslaapje gemist, dus thuis uitgeblust op de bank.
Zondag komt Angela mij om 12.00 uur ophalen, we hebben een bijeenkomst van NTI NLP waar wij allebei onze NLP training hebben gevolgd. Dit keer in de schouwburg in IJmuiden.
Het was een bijzondere middag, goede en leuke sprekers en muziek. Heel fijn om het gevoel van toen weer te delen met Angela!!
Hoe slecht de week begon hoe fijn deze toch weer afgesloten is!
7 t/m 13 november 2011
Maandagochtend vertrekt Cor met de "Zeeland" voor een weekje varen en ik kom weer rustig bij van een druk weekend. 's Avonds komt Angela gezellig bij mij en maken we weer een rondje Zwanenbalg. Onderweg de afgelopen week besproken en dan komt toch wel het gemis van het werken naar boven. Ik neem het besluit om woensdag voor 2 uurtjes naar mijn werk te gaan en dat voornemen voelt goed.
Dinsdagochtend weer een "date" met de fysiotherapeut en daarna komt mijn moeder, we gaan naar Bergen. Lekker lunchen en winkeltjes bekijken, fijne middag! De wekelijkse bezoekjes van mijn moeder zijn bijzonder en de gesprekken goed.
Woensdag rij ik om half 9 naar het Marinebedrijf, op het parkeerterrein word ik al aangesproken door een aantal collega's. Het welkom is opnieuw warm en de reacties leuk.
Mijn inbox staat vol, 756 ongelezen mailtjes! Voornamelijk oude vergaderverzoeken, dus dat ruimt snel op. Het is heerlijk om even een ander praatje te hebben en in een andere omgeving te zijn. Ik ben er nog lang niet maar op de dagen dat ik me goed voel is het fijn om naar m'n werk te kunnen gaan.
Om 11.00 uur ga ik weer, ik heb om 11.30 uur een afspraak bij Johan (maatschappelijk werker). Daarna even op bed gelegen en om 15.30 uur naar de tandarts, gelukkig gaat het met mijn gebit redelijk goed want ook dat moet je goed in de gaten houden tijdens de chemokuren. Wel ontdekt de tandarts 3 kleine gaatjes op de genomen foto's, hij is "pietje precies" dus 3 januari terugkomen en even langs de mondhygiëniste om er ook voor te zorgen dat mijn gebit verder geen schade oploopt door de chemo.
Donderdag komen mijn schoonouders langs, we gaan even naar de markt in Schagen. Het is waterkoud en erg mistig dus daarna weer lekker naar huis. Het was een gezellige dag!
Vrijdag weer naar Ronald Mulder (de fysio) om 09.30 uur. Mijn borstspier blijft trekken, Ronald weet niet of hij deze spier helemaal plat krijgt, ik ben al heel blij met de bewegelijkheid van mijn arm nu. Rond 10.00 uur rij ik weer naar m'n werk, het is rustig..een echte vrijdag. Na de lunch sluit ik de computer weer af en ga naar huis.
Aan het eind van de dag is Cor weer thuis en 's avonds gaan we samen met René en Angela naar Henk en Carla, een gezellige avond met onze vrienden.
Gelukkig gaat zaterdag de zon weer schijnen, alles ziet er toch vriendelijker uit dan de dagen ervoor vol mist. Cor gaat "duivenpinnen" plaatsen onder het dak, zodat we eindelijk af zijn van die vervelende duiven die daar heerlijk zitten en alles onder poepen! echt heel vies en nu verleden tijd.
Zondag was een lekkere luie dag, beetje in de tuin gerommeld en 's middags wel een flinke wandeling gemaakt en dat voelt goed!
2e week zit er weer op, aankomende week weer spannend...krijg ik volgende week de laatste AC kuur? hoe fijn als ik die kan afstrepen van mijn lijstje!!!
